در جوش شیاری به ویژه قطعات با ضخامت بالا برای کامل کردن طرح اتصال باید لایه های زیادی روی هم ایجاد شوند تا شیار به طور کامل پر شود. از این رو، جوشکاری در این اتصالات در چند مرحله یا چند پاس انجام می گیرد که به ترتیب شامل پاس ریشه (Root Pass)، پاس داغ (Hot Pass)، پاس پرکننده (Filler/Filling Pass) و پاس پوششی یا نما (Cover/Capping Pass) است.پاس ریشه:پاس ریشه، پاس اول در جوش های شیاری است که لبه دو فلز را ذوب کرده و در هم می آمیزد و باعث نفوذ در عمق اتصال می شود. پاس ریشه در دو حالتِ با پشت بند (Backing) و بدون پشت بند انجام می شود. معمولاً پشت بند در جایی استفاده می شود که به پشت جوش دسترسی نداریم و امکان ترمیم آن در صورت معیوب شدن ریشه وجود ندارد.پاس داغ:سطح داخلی پاس ریشه ممکن است همراه برخی از عیوب مانند سوختگی کناره جوش (undercut)، روی هم رفتگی (overlap) و ناخالصی های سرباره (slag inclusion) باشد. از این رو سطح ریشه جوش را باید به وسیله سنگ زنی یا پاس داغ تمیز نمود. در پاس داغ از آمپر و حرارت ورودی بالاتر و سرعت پیشروی بیشتر نسبت به پاس ریشه استفاده می شود.پاس داغ معمولاً به چند دلیل عمده از جمله موارد زیر اجرا می شود:۱- خارج کردن سرباره و ناخالصی های حبس شده در جوش (که ممکن است در طول پاس ریشه ایجاد شده باشد) و یکنواخت کردن پاس ریشه۲- ترمیم و تعمیر پاس ریشه و پر کردن عیوبی مثل ذوب ناقص۳- کنترل دما برای اعمال پاس های بعدی و جلوگیری از سریع سرد شدن قطعاتپاس پرکننده:پس از تکمیل پاس ریشه و تمیز کردن آن، پاس پر کننده اعمال می شود. اکثر مواقع، پاس پر کننده در بیشتر از یک پاس اجرا می شود. قبل از اعمال پاس پر کننده بعدی، پاس قبلی باید تمیز شود تا ناخالصی وارد جوش نشود.پاس پوششیج
برچسب:
نویسنده: هیراد موسوی
برچسب:
نویسنده: هیراد موسوی